سفیر ایران در مکزیک بیان کرد
نشست آماده سازی اجلاس جهانی مهاجرت
کد مطلب: 7717
شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۱۷:۰۹
 
به گزارش توکانیوز به نقل از دکتر حسینی .نشست آماده سازی اجلاس جهانی مهاجرت در پوئرتو وایارتا مکزیک تشکیل گردید. اما این نشست به دلایل روشنی با کامیابی که انتظار می رفت روبرو نگردید. مهمترین دلیل این عدم کامیابی خروج آمریکا از پیمان جهانی مهاجرت، آن هم درست در آستانه برگزاری این کنفرانس بود. به این بهانه مطلب زیر را ارائه می کنم. مهاجرت عمری به درازای تاریخ دارد. مهاجرت مبنای ایجاد بسیاری از تمدن ها بوده است. در دنیای جدید با حاکمیت دولت ملت ها نگاه به مهاجرت هم تغییر کرده است. از اولین موضوعاتی که در جامعه ملل مطرح شد موضوع مهاجرت بود. اساسنامه سازمان بین المللی کار در 1919 تدوین یافت و حفاظت از منافع کارگرانی که در سرزمین غیر از سرزمین خود کار می کنند را خواستار شد. از آن زمان تا کنون استاندارد های متعددی برای حفاظت از حقوق کارگران مهاجر ایجاد شده است و در بدنه حقوق بین الملل کار جای گرفته است و سازمان های زیادی در این موضوع ورود کرده اند. علیرغم تجارب مثبت به دست آمده در زمینه استانداردسازی برای مهاجرت، هنوز این مسئله با دشواری های فراوانی روبروست. پدیدار شدن اسناد متعدد در این زمینه به معنی پیشرفت نیست. زیرا اساسا موفقیت سازمان های بین المللی با تعداد اسناد یا استانداردها سنجیده نمی شود. بلکه موفقیت آنها در گرو تاثیراتی است، که داشته اند. در ایجاد انگیزه برای مهاجرت عوامل زیادی نقش دارند. تلاش برای زندگی بهتر، جستجوی فرصت های بهتر، فرار از ناامنی و جنگ، فرار از خشکسالی و خشم طبیعت، تلاش برای رهایی از فقر و بی چیزی، تحصیل، تنوع طلبی و کشف سرزمین های دیگر و بسیاری مسائل دیگر، هر کدام می توانند انگیزه ای برای مهاجرت باشند. اما بر اساس بررسی های صورت گرفته سه عامل عمده ترین دلایل مهاجرت هستند که به ترتیبِ اهمیت و تاثیر بر تعداد مهاجران عبارت است از: 1. فقر و بیکاری؛ 2. درگیری های داخلی/جنگ/آزار و اذیت های سیاسی و مذهبی؛ 3. مشکلات زیست محیطی و بلایای طبیعی امروزه مهاجرت چهره های گوناگونی دارد. - مهاجرت جنوب – جنوب. بیش از نیمی از 20 کریدور مهاجرت را مهاجران جنوب به جنوب تشکیل می دهد. - مهاجرت جنوب –شمال: گسترده ترین این نوع مهاجرت متعلق به مهاجران مکزیک به آمریکا است که رقمی در حدود 2/12 میلیون، معادل 6 درصد مهاجرت جهانی را تشکیل می دهد. - مهاجرت شمال – شمال: به عنوان مثال جمعیت مهاجر آلمان به آمریکا 3/1 میلیون نفر است. پس از آن می توان از مهاجران انگلیسی به استرالیا؛ و کانادا، و مهاجران کره جنوبی و انگلیس به آمریکا نام برد. - مهاجرت شمال – جنوب: هرچند این روند در 20 کریدور اصلی مهاجرت جهانی جای ندارد، اما در این مسیر تعداد قابل توجهی مهاجر از ایالات متحده به مکزیک (حدود ششصد هزار نفر) و به آفریقای جنوبی (حدود سیصد هزار نفر)؛ آلمانی ها به ترکیه (حدود سیصد هزار نفر)؛ و پرتغالی ها به برزیل (حدود دویست هزار نفر) ثبت شده است. این پدیده نیز در حال تغییر است. برخی پیش بینی ها حاکی از این است که در آینده قاره آسیا مقصد مهاجران بیشتری خواهد شد. اقتصادهای نوظهور مسیر بسیاری از مهاجرت های آینده راتغییر می دهند. اگر این پیش بینی درست باشد، آینده مهاجرت با وضعیت امروز تفاوت زیادی خواهد کرد. زیرا مقصد های مهاجرت در برخی کشورهای جهان توسعه یافته دیگر آن جذابیت امروزی را برای مهاجران، به دلیل وجود فرصت های رقابتی در سایر نقاط جهان، نخواهد داشت. بر اساس آمارهای بانک جهانی، نقل و انتقال پول از جانب مهاجران در سال 2016 مبلغی بیش از 700 میلیارد دلار بوده است. بزرگ ترین دریافت کنندگان وجوه ارسالی مهاجران کشورهایی همچون هند، چین، فیلیپین، مکزیک، نیجریه، مصر، پاکستان، بنگلادش، ویتنام و اوکراین بوده اند. مهاجرت در سال های اخیر شدت بیشتری یافته است. قرن بیست و یکم به دلیل بی سابقه بودن میزان مهاجرت نسبت به هر زمان دیگر به ’عصر مهاجرت‘ لقب گرفته است. بنا به گزارش های سازمان های بین المللی جمعیت مهاجر جهان حدود 250 میلیون نفر می باشد. علاوه بر ابعاد اقتصادی مهاجرت، موضوع حقوق بشری مهاجران موضوع مهم و قابل توجهی است. این بخش همیشه درگیر مشکلات زیادی بوده است و علیرغم همه تلاش های صورت گرفته اتفاقات ناگواری در این زمینه رخ می دهد. سازمان بین المللی کار مقاوله نامه ها و توصیه نامه های در مورد کارگران مهاجر تصویب کرده است مه ماهیت حقوق بشری دارند. از جمله مقاوله نامه مهاجرت برای کار شماره 97 مصوب 1949. مقاوله نامه کارگران مهاجر شماره 143 مصوب 1975که در واقع دارای مفاد تکمیلی است. و مقاوله نامه آژانس های استخدام خصوصی (کاریابی ها) به شماره 181 مورخ 1997. علاوه براین، در سال 1990 سازمان ملل متحد، کنوانسیون بین المللی حفاظت از حقوق همه کارگران مهاجر و اعضای خانواده اشان را تصویب کرد و مفاد بیشتری را فراهم کرد تا جزئیات بیشتری در مورد اقداماتی که کانال محمدتقی حسینی, [۱۱.۱۲.۱۷ ۰۹:۰۵] دولت ها باید انجام دهند، تعریف کند. رفتار برابر نقطه محوری همه این کنوانسیون هم است. مشکلی که وجود دارد اینکه از این اسناد بین المللی، استقبال چندانی صورت نگرفته است. به عنوان مثال مقاوله نامه 97 فقط به تصویب 49 کشور رسیده است. مقاوله نامه شماره 143 از 23 تا عضو برخوردار است و بسیاری از آن ها هم مشابه هستند. مقاوله نامه 181 فقط 28 عضو دارد. کنوانسیون سازمان ملل را تنها 47 کشور تصویب کرده اند که عمدتا کشور های مهاجر فرست هستند. بنابراین اسناد یادشده اثربخشی در بهبود وضعیت حقوق بشر مهاجران ندارند. روند تصویب نشان نمی دهد که شرایط در آینده بهتر شود. به عنوان مثال در مورد مقاوله نامه شماره 97 در چهل سال اول 37کشور آن را تصویب کردند. از سال 1989 تا کنون یعنی در 25 سال گذشته فقط 12 کشور آن را تصویب کردند که 9 تا از آن ها هم عضو جدید سازمان ملل هستند. در مورد شماره 143 در قرن اخیر فقط 5 تصویب ثبت شده است که آخرین در سال 2007 بوده است و دو تا از تصویب کننده ها عضو جدید سازمان ملل هستند. این در حالی است که الگو ها و روند مهاجرت نیز از زمان تصویب مقاوله نامه ها تغییر کرده است. ایران با مسائل زیادی در زمینه مهاجرت دست و پنجه نرم می کند. ایران کشوری است که همه چهره های مهاجرت را دارد. از یک سوی ایران کشوری مهاجر پذیر که میلیون ها مهاجر را در خود جای داده است. بخش وسیعی از این مهاجران غیر قانونی هستند. از سوی دیگر ایران کشوری مهاجر فرست است. بسیاری از مهاجران ایرانی از بهترین نیروهای کار و تخصصی کشورهای پذیرنده است. همچنین ایران به عنوان کشوری برای گذر مهاجران هم هست. بسیاری از مهاجران از ایران به عنوان گذرگاه برای رفتن به کشورهای دیگر استفاده می کنند. بنابراین مشارکت ایران در تدوین سیاست های بین المللی در زمینه مهاجرت الزامی است. کنفرانس پوئرتو وایارتا می توانست موفقیت های بیشتری در زمینه سامان دادن به موضوع مهاجرت داشته باشد. اما خروج آمریکا از پیمان جهانی مهاجرت تنها چند روز قبل از این کنفرانس بر مسیر تدوین سازوکارها برای مهاجرت تاثیری منفی به همراه داشت. گو اینکه دونالد ترامپ با هر گونه سازوکار بین المللی برای پرداختن به چالش ها سر سازگاری ندارد. فرقی نمی کند که آن سازوکار پیمان جهانی مهاجرت باشد، یا پیمان آب و هوایی پاریس، یا پیمان همکاری تجارت آزاد در آمریکای شمالی و یا توافقنامه هسته ای قدرت های بزرگ با ایران. آمریکای ترامپ با همه این موارد دشمنی دارد.
Share/Save/Bookmark